Bruno Fernandes heeft bij Manchester United 111 doelpunten in 335 wedstrijden gemaakt, maar zijn start van dit seizoen valt flink tegen. Nog geen zeven weken geleden stond hij in het Manchester Opera House om zijn trots uit te spreken over de PFA Player of the Year 2025-26-prijs.
De aanvoerder van United had toen al de Premier League-prijs en die van de Football Writers gewonnen. Die onderscheidingen waren een erkenning voor zijn enorme bijdrage aan de onverwachte derde plaats van zijn ploeg.
Fernandes scoorde negen keer en gaf 21 assists, waarmee hij een Premier League-record brak dat tot dan toe gedeeld werd door Thierry Henry en Kevin De Bruyne.
In de laatste elf wedstrijden van vorig seizoen maakte United 21 doelpunten. Fernandes scoorde of bereidde er twaalf voor. In de reeks van zeven wedstrijden die United terugbracht naar het Europese topvoetbal, na twee jaar afwezigheid, was de 31-jarige betrokken bij negen van de twaalf doelpunten.
Die cijfers waren opmerkelijk en deden denken aan Eric Cantona in het titelwinnende seizoen 1995-96. Cantona scoorde toen in zes opeenvolgende wedstrijden, waarvan er vijf eindigden met slechts één doelpunt van United.
“Het was een bijzonder seizoen voor mij”, vertelde Fernandes aan een enthousiast publiek. “Ik ben erg trots.
Maar we spelen geen tennis. We spelen niet alleen voor onszelf. We spelen voor een ploeg, voor een club, voor de fans. Er is niets specialer dan dat.”
Die woorden klinken nu extra zwaar, want vergeleken met die uitzonderlijke cijfers zijn de statistieken van dit seizoen een stuk minder indrukwekkend.
Fernandes heeft in alle zes Premier League-wedstrijden van United elke minuut gespeeld. Hij heeft drie doelpunten en één assist, en die kwamen allemaal tegen Ipswich, de tweede wedstrijd van het seizoen en tot nu toe de enige overwinning van zijn ploeg.
De cijfers zijn in feite beter dan vorig seizoen, toen hij in de eerste zes wedstrijden twee keer scoorde en geen enkele kans creëerde. Toen speelde Fernandes echter in de diepere middenveldrol die Ruben Amorim verkoos.
Minder impact in de aanval
Dit seizoen heeft Fernandes het op een na hoogste aantal schoten ooit, gemiddeld 3,3 per wedstrijd. Zijn beste was 3,5 in 2020-21. Tegelijk is zijn aantal schoten op doel met gemiddeld 0,8 het op een na laagste van zijn tijd bij de club. Ook zijn kansencreatie, gemiddeld 2,5 per wedstrijd, is de op een na laagste van zijn periode in Old Trafford. Vorig seizoen kwam hij nog op 4,0.
Nog opvallender is dat hij dit seizoen pas één grote kans heeft gecreëerd: de hoge pass die Bryan Mbeumo op 30 augustus vrijspeelde tegen de verdediging van Ipswich. Vorig seizoen creëerde Fernandes gemiddeld één grote kans per wedstrijd.
Die combinatie van zijn cijfers en zijn algemene betrokkenheid verklaart misschien deels waarom United uit zes wedstrijden slechts zes punten haalde. Het is de slechtste competitiestart in veertig jaar, toen Ron Atkinson werd ontslagen om plaats te maken voor Sir Alex Ferguson.
De vraag is dus: is Fernandes een oorzaak van het malaise bij United, of een symptoom ervan?
Twijfels over zijn fitheid
Er is onzekerheid over de fitheid van de Portugese spelmaker. Fernandes mist zelden een wedstrijd, maar hij werd weggelaten uit de recente Nations League-wedstrijd tegen Noorwegen. Bondscoach Jorge Jesus zei dat de voormalige speler van Sporting “met pijn speelde”.
Fernandes was echter fit genoeg om terug te keren voor de laatste twee interlands van de verlengde break. Daarvoor speelde hij ook de volledige negentig minuten in de 4-0-overwinning op Sabah FK, de Azerbeidzjaanse landskampioen, in de Champions League.
United-coach Michael Carrick ziet het niet als een probleem, nu hij zijn ploeg voorbereidt op het duel met Atlético Madrid op dinsdag.
“Hij had last van iets, maar dat gebeurt vaak”, zei Carrick. “Spelers spelen met blessures.
Het is niet ideaal, maar het is beheersbaar. Bruno kan spelen. Dat is de inzet die hij toont.
Hij is er vrijwel overheen, was vanochtend in de training erg alert en kijkt uit naar de wedstrijd.”
Sesko en Casemiro ontbreken
Tegen het eind van vorig seizoen, toen Fernandes op zijn productiefst was, speelde Benjamin Sesko regelmatig als nummer negen. Veteraan Casemiro was de vaste kracht als verdedigende middenvelder.
Van de negen competitiedoelpunten die Sesko dit jaar heeft gemaakt, bereidde Fernandes er vier voor. Fernandes gaf ook vier van de laatste vijf doelpunten van Casemiro als speler van United, vanaf 1 februari.
Los van de doelpunten is ook duidelijk dat de aanwezigheid van Sesko en Casemiro wordt gemist.
Zelfs Casemiro’s grootste bewonderaars kunnen de lage looncijfers van United niet verklaren door het vertrek van de 34-jarige naar Inter Miami in de zomer. Zijn positiespel en spelinzicht blijven wel op een hoog niveau. Daardoor kon Fernandes meer risico nemen, in de wetenschap dat United bij balverlies niet snel overspeeld zou worden.
Wat Sesko betreft: zijn recente scheenbeenblessure vergroot alleen maar de afwezigheid die zwaar voelbaar is, en waarvoor nog geen einddatum bekend is.
De clubleiding negeerde de roep om extra aanvallers in de zomer en versterkte in plaats daarvan het middenveld van Carrick.
Een plan om de aanvankelijke afwezigheid van de Sloveen op te vangen door Mbeumo als nummer negen te gebruiken, moest worden geschrapt toen Amad Diallo vlak voor de openingswedstrijd in Hull een enkelblessure opliep.
Matheus Cunha kreeg de taak in plaats daarvan, maar hij zakte herhaaldelijk diep, precies in de ruimte waar Fernandes stond. Het duo vond nooit echt een effectieve manier om dat op te lossen.
Voor Fernandes voelt het beperkend aan. Hij is geen speler die het zelfvertrouwen mist, maar zijn besluitvorming lijkt wel onder druk te staan.
Tegen Tottenham in het weekend had Fernandes een ongelooflijke 23 minuten nodig om één pass te voltooien.
Carrick zei maandag, vooruitkijkend naar de Champions League-wedstrijd tegen Atlético, dat niemand “gegarandeerd” een plaats in het elftal heeft. Hij voegde er wel voorwaarden aan toe, waardoor het duidelijk is dat het weglaten van zijn aanvoerder niet in zijn plannen zit.
United moet hoe dan ook beter worden, en dat betekent dat Fernandes zich ook moet verbeteren.
“Hij is een topspeler, Bruno”, zei Carrick.
“Soms loopt het gewoon niet mee. Soms heb je zo’n periode.
Maar hij heeft ongelooflijke dingen gedaan voor deze club, en dat zal hij in de toekomst weer doen. Daar twijfel ik niet aan.”